باید موفق شوم !
باید موفق شوم !
همه ما روزی بدنیا آمدیم و روزی از دنیا خواهیم رفت. آنچه اهمیت دارد فاصله میان این دو رویداد است که زندگی ما را تشکیل می دهد. آدم ها این فاصله را مثل هم طی نمی کنند و برای همین میان زندگی افراد تفاوت زیادی وجود دارد. عده ای در زندگی همواره با رنج و هرمان سر می کنند و برخی حتی از سختی ها و محرومیت ها نیز پلی برای پیشرفت می سازند.
راستی چرا اینطور است؟ چرای همه نمی توانند از زندگی خوبی برخودار شوند؟ جواب در اتکا به توانایی ها و استعدادهای دارد که خداوند در وجود همه بندگانش به ودیعه گذاشته است. تا این استعداد ها و توانایی ها شکوفا نشود، اتفاق خاص و مثبتی در زندگی ما رخ نخواهد داد. یکی از جاهای که به ما کمک می کند تا خود را بهتر بشناسیم و در استفاده از توانمندی های خود تلاش کنیم و آینده خوبی برای خود رقم بزنیم دانشگاه است.
ولی متاسفانه چه بسیار افرادی که توفیق دانشجو شدن را بدست می آورند، ولی دانشجو
نمی شوند و از این فرصت طلایی در زندگی خود استفاده نمی کنند. خب چه باید کرد تا این وضعیت تغییر کند؟ یکی از بهترین کارهای دادن تذکر و بر انگیختن هوشیاری است که می تواند در دوره دانشجویی بارها و بارها تکرار شود تا تاثیر گذار گردد.
در بیان دوباره اینکه به تمام دانشجویان عزیز ارادت دارم و برای موفقیت ایشان از هیچ تلاشی فروگذار نمی کنم بخش های از کتاب " احمق بار آوردن بچه هایمان " را در آستانه شروع امتحانات ترم تقدیم حضورتان، می کنم تا بهترین باشید.
قانون شماره یک: زندگی عادلانه نیست، بهتره باهاش کنار بیایی!
قانون شماره دو: اگر فکر میکنی معلم و استاد دانشگاه ت آدم های بی انصافی هستند، پس منتظر باش رییس ت رو هم ببینی تا واقعیت دست گیرت شود!
قانون شماره سه: کار کردن توی رستوران یا دستفروشی و امثال اینها نشانه ضعف یا بدبختی نیست؛ بعضی ها به این کارها میگن فرصت کسب درآمد، از هر کاری که داری شروع کن به بهتر شدن و ترقی کردن و کسب موقعیت بهتر، متوقف نشو!
قانون چهارم: زندگی واقعی ترم دانشگاه نداره، تابستون هم تعطیل نیستی، همکارت هم مثل همکلاسیت وقت نداره توی کارها کمکت کنه، حواست باشه اینجا فقط خودتی! پاشو به فکر کارت باشه، پس کی می خوای شروع کنی؟
قانون پنجم: اگه زندگیت بهم ریخته، تقصیر مادر و پدرت نیست، در واقع برای هیچکس این موضوع مهم نیست؛ پس وقتت رو برای پیدا کردن مقصر تلف نکن، بلند شو دست بکار شو و موانع را از سر راهت بردار، باید به خودت باور داشته باشی، همین!
با احترام ابراهیم علی پور - هفتم دی ماه سال نود و هفت
