رای الکترال چیست؟ / ابراهیم علی پور

انتخابات ریاست جمهوری آمریکا برگزار شد و می‌شود گفت بیش از ادوار گذشته مورد توجه جهانیان قرار گرفته است. 
در این زمینه بحث رای الکترال ابهام برانگیز است، در اینجا نظر شما را به سوال و جواب زیر جلب می نمایم. 

چرا چنین سیستم رای‌گیری پیچیده‌ای در آمریکا وجود دارد و رئیس جمهور با رای مستقیم مردم انتخاب نمی شود؟
یک دلیلش این است که حق رای در ابتدای تشکیل آمریکا موضوع چندان شناخته شده نبود و برخی قانون‌گذاران حس می‌کردند مردم بی‌سواد گزینه مناسبی برای انتخاب رییس‌جمهور نیستند.
یک دلیل دیگر هم به برده‌داری مربوط می‌شد. هدف این بود که در ایالت‌های موافق برده‌داری، قدرت بیشتری به سفیدپوستان داده شود.

آیا سیستم کالج انتخاباتی برای امروز هم مناسب است؟
 بر اساس سیستم کالج انتخاباتی، ایالات پرجمعیت‌تر مثل کالیفرنیا و تگزاس به نسبت ایالاتی که جمعیت‌شان کمتر است، تاثیر کمتری بر نتیجه انتخابات دارند. 
از نظر برخی از مردم این روش چندان عادلانه نیست چون به ایالاتی که ساکنان کمتری دارند، قدرت انتخاباتی بیشتری می‌دهد.
در همه ایالات به جز دو مورد، نامزدی که بیشترین رای عمومی را کسب کند چه تنها یک رای بیشتر آورده باشد و چه هزار رای کل آرای ایالت در کالج انتخاباتی را هم به خود اختصاص خواهد داد. در ۲۰۱۶ ترامپ طبق همین روش توانست با وجود کسب میزان اندکی رای بیشتر در فلوریدا و ویسکانسین، آراء این دو ایالت در کالج انتخاباتی را از آن خود کند.
این اساسا یعنی بخش عمده نبرد بر سر به قدرت رسیدن در کاخ سفید در تعداد انگشت ‌شماری از ایالات اتفاق می‌افتد که دو طرف در آن‌ها شانس برنده شدن دارند. بنابراین نامزدها نیازی ندارند پول خود را برای مبارزه انتخاباتی در ایالاتی هدر دهند که یک حزب به طور قطع رای خواهد آورد.
 در حال حاضر نزدیک به ۵۸ درصد از مردم می‌خواهند این روش متوقف شود. اما از سال ۲۰۱۶، نگرش‌های حزبی به شکل قابل توجهی افزایش یافته و عده بیشتری از جمهوری‌خواهان گفته‌اند از سیستم فعلی انتخابات دقیقا به همین شکلی که هست حمایت می‌کنند.
یکی از پیشنهاداتی که برای رفع ناهماهنگی میان آرای عمومی و آرای کالج انتخاباتی مطرح شده این است که به جای اختصاص همه آرای‌ کالج انتخاباتی به نامزدی که در یک ایالت بیشترین رای را می‌آورد، این آراء به نسبت بین آن‌ها تقسیم شود.
اما اعمال هرگونه تغییر در این سیستم انتخاباتی به رای موافق دو سوم نمایندگان کنگره و سه چهارم مجالس ایالتی نیاز دارد و چنین چیزی تقریبا غیر‌ممکن است

تاثیر کرونا بر آموزش های مجازی

از زمان انتشار ویروس کرونا برای اولین بار در چین هنوز یکسال نگذشته، اما در طی این مدت آنقدر تغییر در مناسبات مختلف فرهنگی، اجتماعی، بهداشتی، اقتصادی، سیاسی و آموزشی رخ داده است که تقریبا غیر قابل پیش بینی بود. کرونا آنچنان خودش را بر ما دیکته کرد که کسی باور نداشت چنین شود. 

از حوزه های که خیلی زود و خیلی شدید درگیر تبعات کرونا شد، نظام آموزشی اعم از مدارس و دانشگاه ها بودند. قبل شیوع کرونا، تجربه تعطیلی مدارس و دانشگاه را بخاطر آلودگی را داشتیم، اما هیچگاه این امر موجب نشده بود، کلاس ها به صورت مجازی تشکیل شود. به عبارتی این اتفاق موجب شد؛ تحول بنیادی در نظام آموزشی ایران رخ دهد و می شود گفت یک جهش صورت گیرد.

با تجربیاتی که در این خصوص به دست آمده، بعید است در آینده به جای قبلی بازگردیم و همچنان نظام آموزشی به برگزاری کلاس های حضوری اکتفا کند. این موضوع از این جهت اهمیت دارد که یکی از امکانات فوق العاده اینترنت همین امکان استفاده آموزشی از آن است، بدون آنکه محدویت زمان، مکان و تعداد در آن وجود داشته باشد. همچنین کاهش چشمگیری در هزینه را در پی داشته باشد و به حل مشکل ترافیک و آلودگی هوا هم کمک کند.

حالا اینکه ما در این زمینه چقدر توفیق داشتیم و توانستیم از این امکان درست استفاده کنیم، قابل بررسی و نقد است. اما من خود در طول این مدت شاهد پیشرفت کار و افزایش اقبال دانشجویان از آموزش های آنلاین بودم. اولین باری که من کلاس ها به صورت مجازی برگزار کردم، به اواخر فروردین امسال (1399) بازمی گردد. راستش در اوایل آنقدر کار سخت بود که تقریبا ناامید شده بودم. مشکلات سامانه، عدم حضور دانشجویان در کلاس و برخی ناهماهنگی های دیگر از جمله چیزهای بود را من را نگران آینده می کرد.

اما امروز که دارم این متن را می نویسم، دو ماه از ترم امسال گذشته و خوشبختانه اکثر مشکلات برطرف شده و از همه مهم تر دانشجویان واحد 55 استقبال خوبی از خود نشان دادند و الحمدالله کلاس ها بطور منظم در حال برگزاری است. می خواهم بگویم کرونا با همه بدی ها و خسارتی که ببار آورد، در عوض ما را وارد مرحله تازه ای از دنیای ارتباطات در عصر جهانی شدن و انفجار اطلاعات نمود. / ابراهیم علی پور دوم آبان ماه 1399